Archives de catégorie : Actualités

Tarihin Kamusal Alanda Kullanımı

Version française

Şubat 2013

fetih-1453-1356526678Çevremiz, tarihçilerin bilimsel çalışmalarını da aşan şekilde tarihe göndermelerle doludur. Tarih, bu göndermeler aracılığıyla da üreyip yeniden çoğalmaktadır. Tarihin kamusal alanda kullanımı, Türkiye’de haliyle tartışmalara sahne olmakla beraber, bu konu etrafında şekillenen tepki, tartışma ve düşünceler sadece tabii ki Türkiye’ye has bir durum sergilememektedir.

Son dönemlerde Muhteşem Yüzyıl adlı televizyon dizisinin Türkiye’de yarattığı tartışmalar,  geçmişin kamusal alanda dolaşım, yeniden üretim ve kullanımı sorularını daha görünür kılmıştır. Altını çizmemiz gerekir ki tarihin kamusal alanda dolaşımına tek etken, televizyon ya da sinema yapımları tabii ki değildir. Geçmişin kullanılışı ya da belli bir tasvirinin oluşturulması türlü mekan ve tabakaların bir araya gelmesiyle ortaya çıkmaktadır.   

Kuşkusuz medya, sinema ve televizyon son derece revaçta. Geçen yıl Fetih 1453 filminin vizyona girmesinin yarattığı yankı da yine aynı duruma işaret etmektedir. 

Bu ayın vitrininde, geçmişin kamusal kullanımındaki alan ve katman çeşitliliğini yansıtmaya özen gösteriyoruz. Sinema ve televizyon yapımcılığının ötesinde, mimarlık ve kent mekanlarının planlanmasıyla da bir hayli ilgileniyoruz. Bu kullanımlar uzayıp gider çünkü tarihe göndermelerin görünürlüğü sadece tanınan ve tepki uyandıran kapsamlı projeleri içermemektedir -ki bu kentsel projeler arasında belli başlı şunları sayabiliriz : Taksim Meydanı’na bir Osmanlı kışlasınının yeniden inşası, ayrıca, İstiklal Caddesi’ndeki Demirören alışveriş merkezi restorasyonu ya da Çamlıca Tepesi’nde yeni bir cami inşası-. Bu türden kapsamlı projeler bir yana, geçmişe gönderme şu örneklerde de görülebilir : Eminönü’nde Osmanlı döneminin ünlü kişilerinin ismini yeniden yaşattırma amacıyla iskelelerin adlarının değiştirilmesi (Evliya Çelebi İskelesi). Aynı şekilde, eski dönem seyyar satıcı figürünün Osmanlı dönemi kostümleriyle Eminönü Meydanı’nda yeniden ortaya çıkması da yine aynı olguya işaret etmektedir.

Geçmişin kamusal alanda kullanımı müzecilik, tarih kitapları aracılığıyla eğitim, anma törenleri, kent mekanlardaki heykellerde işlenmektedir. Ayrıca bu kullanım daha az göze çarpan ortamlarda da gözlemlenebilir, örneğin lokantacılık, gıda, moda ve yeni hatıra eşyalarının ortaya çıkması gibi.

Geçmişin kamusal kullanımı çok çeşitli alanlarda karşımıza çıkmakta ve öne çıkarılan eskinin yansıma ve simgeleri de zenginlik göstermektedir. Son dönemlerde, Türkiye’deki bu uygulamalar üzerine ortaya çıkan tartışmalar bir yeni Osmanlıcılık eğilimini akla getirip çoğunlukla doğrudan siyasi güçlere dayandırılsa bile, kamusal alanda sunulan bir sürü geçmiş olduğunu hatırlatmakta fayda vardır.

Bu ayın vitrini konu hakkındaki düşüncelerimizi üç farklı açıdan işlemektedir.

  1. açı, geçmişin kamusal kullanımının gözlemlendiği alanların çeşitliliğini yansıtmayı (film, roman, kentsel planlamalar, günlük eşyaların yayılması, gıda vs…) amaçlar.
  2. açı, sadece Türkiye’ye özgün olmayan alan çalışmalarıyla, geçmişin kamusal alanda kullanılışını örneklendirmeye odaklanır.
  3. açı, geçmişin kullanımının yorumlanmasına yardımcı olacağına inandığımız birtakım kavramsal metinleri sunar.

Bu vitrin, detaylı bir döküm yapmanın ötesinde, geçmişin kamusal alanda kullanımını mercek altına almayı ve onu yalnızca tepeden inmeci olduğunu savunan bakış açısından kurtarmayı amaçlıyor. Çünkü geçmişin kamusal alanda kullanımı, her toplum ve her dönemde söz konusudur ve de bunun sadece tepeden inmeci bir durum olduğunu düşünen basit bir siyasi duruş da küçültücü olur. Burada aynı zamanda ilgimizi çeken kamusal alandaki geçmişin algılanma yolları ve bu konuda üretilen söylemler. Çünkü geçmişin  kamusal alanda, doğru ya da yanlış şekilde dolaşması, bizlere herşeyden önce zamanı nasıl algıladığımız ve de zaman ve mekan içinde varoluşumuza yüklediğimiz anlama şüphesiz işaret eder.

Konuyla ilgili aşağıdaki siteler de ziyaret edilebilir:

http://ehess.dynamiques.fr/usagespublicsdupasse/
http://cvuh.blogspot.com/

Seçilen kitapların listesi :

Robert Stradling, 20. Yüzyıl Avrupa Tarihi Nasıl Öğretilmeli, Istanbul, Tarih Vakfı, 2003
Büşra Ersanlı, İktidar ve Tarih. Türkiye’de ‘Resmî Tarih’ Tezinin Oluşumu (1929-1937), Istanbul, İletişim, 1996
Etienne Copeaux, Tarih ders kitaplınrda (1931-1993), Türk Tarih Tezinden Türk-Islam Sentezine, Istanbul, Tarih Vakfı, 1998
Israel Gershoni, Amy Singer, Y. Hakan Erdem, Middle East Historiographies Narrating the twentieth century, London,University of Washington Press, 2006
Dominique Chansel, Beyaz Perdeki Avrupa Tarih üğretimi ve Sinema, Istanbul, Tarih vakfı, 2003
Cüneyt Kanat, Tarihin Medya ile İmtihanı, Tarih, Medya ve Kurgu, Istanbul, Yeditepe, 2012
‘Tarih ve Roman İlişki Üzerine’ Tarih ve Toplum, aylık ansiklopedik dergi, 33.
Esra Özyürek, Nostalgia for the Modern, State Secularism and Everyday Politics in Turkey, London, Duke University Press, 2006
Yael Navaro-Yashin, Faces of the State, Princeton, Princeton University Press, 2002
Deniz Göktürk, Levent Sosyal, Ipek Türeli, Orienting Istanbul, London, Routledge, 2010
Eric Hosbawm, Terence Ranger, The invention of Tradition, Cambridge, Canto, 1992
Maurice Halbwachs, La mémoire collective, Paris, Albin Michel, 1950
Christian Delacroix, François Dosse, Patrick Garcia, Historicités, Paris, La découverte, 2009
François Hartog, Régimes d’historicité, présentisme et expériences du temps, Paris, Le Seuil, 2003
Marc Ferro, Les tabous de l’Histoire, Paris, Nil, 2002

Makaleler :

Dominique Damamme, Marie-Claire Lavabre, ‘Les historiens dans l’espace public’, Sociétés contemporaines, numéro 39, 2000
Tessa Morris Suzuki, The past within us : Media, Memory, History’ Verso, London-New-York, 2005

Basında çıkan makaleler :

Cüneyt Kanat : Tarih, Medya ve Kurgu, Birikim 23/02/2011
John Peet : The trouble with ottomania, The Economist 22/11/2010/
Suna Çağaptay, Soner Çağaptay, Ottomania all the rage in Turkey, Todays zaman 01/04/2012
Pascal Lorot : Ottomania, dans le feu l’Empire ottoman, Le nouvel Economiste 30/03/2010

Detaylı bilgi için: Tarih Diyarında Kültür Vadisi (Zeytinburnu)

Usages publics du passé

Türkçe çeviri

Février 2013

fetih-1453-1356526678Au delà de la production scientifique par les historiens, nos environnements sont parsemés de références à l’histoire, produisant et reproduisant eux aussi de l’histoire. Les usages publics de l’histoire ne cessent de soulever des polémiques en Turquie mais les réactions, débats et les réflexions face aux usages du passé dans l’espace public, ne sont bien sûr pas propres à la Turquie. Si les récents débats soulevés par la série télévisée Muhteşem Yüzyıl en Turquie ont permis de rendre la question de la circulation, reproduction et de l’usage du passé sur la scène publique plus palpable, il n’est pas inutile de rappeler qu’il n’y a bien sûr pas uniquement la production médiatique ou bien cinématographique qui participe de la circulation de l’histoire dans l’espace public. C’est dans une multiplicité d’espaces et de sphères que se pose la question de l’usage du passé ou bien de reproduction d’une certaine représentation du passé. La sphère médiatique, cinématographique et télévisée a certainement “la cote” dans ce domaine. Le récent débat soulevé lors de la sortie du film Fetih 1453 l’année dernière, participe sans doute de ce même phénomène. Le présentoir que nous avons consacré ce mois-ci aux Usages publics du passé reflète notre souci de repérer la multiplicité des sphères où il est question d’usage du passé et se veut un prolongement de la journée d’études organisée le 23 février. Au delà de la production cinématographique et télévisée, ce sont également les occurrences dans l’architecture et l’aménagement de l’espace urbain qui nous intéressent. Mais l’inventaire est vaste, car la visibilité de références à l’histoire ne se limite pas aux projets de grande envergure bien connus et controversés d’ailleurs à l’occasion des différents projets d’aménagement urbain dont le plus marquant est certainement celui de la place Taksim avec le projet de la reconstruction d’une caserne ottomane, mais également des projets de transformation urbaine ainsi la récente restauration du centre commercial Demirören sur l’avenue d’Istiklal ou encore la construction d’une nouvelle mosquée sur la colline de Çamlıca). Mentionnons également les embarcadères rebaptisés à Eminönü qui portent les noms de personnages ottomans (tel Evliya Çelebi), ou encore la réinvention de vendeurs ambulants “historiques” sur cette même place s’affublant de costumes à l’ottomane qui participent, à notre sens, du même phénomène.

Les usages publics du passé s’observent aussi dans la muséologie, à travers les manuels d’histoire dans l’enseignement, dans les cérémonies commémoratives, à travers les statues dans l’espace urbain certes mais également dans des sphères moins visibles comme la restauration et l’alimentaire, la mode vestimentaire et la circulation de nouveaux objets souvenir. Les domaines observables sont donc multiples, tout comme les symboles ou fragments du passé mis en avant. Si les récents débats concernant ces usages en Turquie ont souligné la tendance d’un néo-ottomanisme détecté dans toutes ces sphères et associé le plus souvent de manière directe aux pouvoirs politiques, il n’est pas vain de rappeler la diversité des passés choisis et circulant dans l’espace public.

L’actuel présentoir s’organise ainsi que notre réflexion sur ce sujet sur trois niveaux:

  1. Un premier niveau qui tend à rendre la multiplicité des sphères où les usages du passé sont opératoires (films, romans, aménagement urbain, circulation d’objets du quotidien, alimentation et autre).
  2. Un deuxième qui vise à présenter en guise d’exemple quelques études de cas et qui ne concernent pas uniquement la Turquie.
  3. Un troisième niveau où nous avons réuni des textes conceptuels qui à notre sens aident à l’interprétation du sens des usages du passé.

Plutôt qu’un inventaire exhaustif, ce présentoir vise à délocaliser le phénomène de l’usage public du passé et à échapper à une vision exclusivement dirigiste de ce phénomène. D’une part parce qu’il y a dans toute société et à tout les temps question d’usages publics du passé et d’autre part parce qu’il serait réducteur d’en avoir une simple vision politique, considérant qu’on aurait affaire à des phénomènes uniquement orchestrés par en haut. Ce sont aussi les modalités de la réception des produits et discours produits qui nous intéressent. Car au delà des usages ou bien mésusages du passé, la circulation du passé dans l’espace public nous enseigne certainement aussi sur notre perception du temps et le sens que nous donnons à notre présence ici et maintenant.

Voir aussi les sites:

http://ehess.dynamiques.fr/usagespublicsdupasse/

Voir la liste d’ouvrages sélectionnés :

Robert Stradling, 20. Yüzyıl Avrupa Tarihi Nasıl Öğretilmeli, Istanbul, Tarih Vakfı, 2003
Büşra Ersanlı, İktidar ve Tarih. Türkiye’de ‘Resmî Tarih’ Tezinin Oluşumu (1929-1937), Istanbul, İletişim, 1996
Étienne Copeaux, Tarih ders kitaplınrda (1931-1993), Türk Tarih Tezinden Türk-Islam Sentezine, Istanbul, Tarih Vakfı, 1998
Israel Gershoni, Amy Singer, Y. Hakan Erdem, Middle East Historiographies Narrating the twentieth century, London,University of Washington Press, 2006
Dominique Chansel, Beyaz Perdeki Avrupa Tarih üğretimi ve Sinema, Istanbul, Tarih vakfı, 2003
Cüneyt Kanat, Tarihin Medya ile İmtihanı, Tarih, Medya ve Kurgu, Istanbul, Yeditepe, 2012
‘Tarih ve Roman İlişki Üzerine’ Tarih ve Toplum, aylık ansiklopedik dergi, 33.
Esra Özyürek, Nostalgia for the Modern, State Secularism and Everyday Politics in Turkey, London, Duke University Press, 2006
Yael Navaro-Yashin, Faces of the State, Princeton, Princeton University Press, 2002
Deniz Göktürk, Levent Sosyal, Ipek Türeli, Orienting Istanbul, London, Routledge, 2010
Eric Hosbawm, Terence Ranger, The invention of Tradition, Cambridge, Canto, 1992
Maurice Halbwachs, La mémoire collective, Paris, Albin Michel, 1950
Christian Delacroix, François Dosse, Patrick Garcia, Historicités, Paris, La découverte, 2009
François Hartog, Régimes d’historicité, présentisme et expériences du temps, Paris, Le Seuil, 2003
Marc Ferro, Les tabous de l’Histoire, Paris, Nil, 2002

Articles :

Dominique Damamme, Marie-Claire Lavabre, ‘Les historiens dans l’espace public’, Sociétés contemporaines, numéro 39, 2000
Tessa Morris Suzuki, The past within us : Media, Memory, History’ Verso, London-New-York, 2005

Articles de presse :

Cüneyt Kanat : Tarih, Medya ve Kurgu, Birikim 23/02/2011
John Peet : The trouble with ottomania, The Economist 22/11/2010/
Suna Çağaptay, Soner Çağaptay, Ottomania all the rage in Turkey, Todays zaman 01/04/2012
Pascal Lorot : Ottomania, dans le feu l’Empire ottoman, Le nouvel Economiste 30/03/2010

Voir aussi le compte rendu de l’excursion urbaine de l’OUI dans la Vallée de la culture (Zeytinburnu)

Call for Papers International workshop “Minorities in the colonial and postcolonial Middle East”

The fragments imagine the nation?

Minorities in the colonial and postcolonial Middle East

Place and date

The Graduate Institute International and Development Studies, Geneva, Switzerland, November 8–9, 2013.

Organizers

The International History Department at Graduate Institute International and Development Studies, Geneva, and the History Department at the University of Birmingham, UK.

Almost a century after the collapse of the Ottoman Empire, scholarship on minorities in the Middle East shows a remarkable continuity. Minority politics have traditionally been considered as a problem, indeed as one of the main reasons for the “unsuccessful” consolidation of the nation-state in the region; they now appear, to many, as an obstacle to broader processes of democratization and liberalization within the context of the so-called “Arab Spring”. As Egypt struggles to elaborate a new constitution that would pave the way for the integration of all segments of its society, Turkey, Syria, Jordan, and Lebanon have witnessed an awakening of ethnic and religious tensions since 2011. Other states such as Iraq seem to be stunned by sectarian conflicts. In the face of these huge challenges, the Middle East is once more portrayed as a region doomed to endless ethnic and religious turmoil and, more importantly, their elites as incapable of getting rid of this “fatality”. And yet perceptions like these assume that such turmoil is primordial: a cause, rather than a symptom, of troubled times. They also, perhaps deliberately, elide the role of any external actors in fostering division and conflict. The rationale of this understanding is based on two complementary premises.

First, Middle Eastern societies are perceived as deeply divided by kin group. Second, from the 1920s onwards, the League of Nations fostered a system that, on the one hand, accepted the nation-state as the norm in international relations and, on the other, opened the door to the protection of minority groups in the “less civilized” societies and “new” states. Consequently, the Mandatory system and the international “protection of minorities” in countries such as Iraq, Syria and Lebanon by European powers led many local political actors to view minority politics as a colonialist tool intended to hamper full national independence of the newly established states. However, reality was, as in most cases, more complex than these interpretations might suggest. Minority claims were neither the “natural” outcome of a historic conflict between religious and ethnic groups nor the consequence of imperialist designs in the Middle East. “Minority” and “majority” groups, international as well as transnational actors interplayed in a triangular relationship for decades prior to the First World War, when the multiethnic and multi-religious dynastic empires collapsed. Thereafter, and historically, two diverging constitutional choices – either the choice of government of the demographic majority (Turkey, Egypt, Israel, Iran, etc) or the choice of “consensus democracy” (Lebanon; Iraq since 2005) – shaped state-society relations differently in each country in the postcolonial Middle East. The former came to dominate the political engineering in the Middle East in the aftermath of the Second World War, when support for legal guarantees of ‘minority rights’ – never popular with indigenous elites – diminished among the international community. The Cold War put minority politics into a deep freeze, so to speak; but its end, and the effects of the globalization process that affect every state without exception, paved the way for a new crisis of identity in the Middle East.

This general overview neglects other significant issues that deserve further attention. Whilst lawmakers and state elites envisioned either “demographic majority” or “consensus democracy” as the two main viable political arrangements in order to meet “national” challenges, diverse indigenous actors (e.g. intellectuals, ulema, political parties, state officials, minority members) at different times sought to put forward alternative solutions to the “minority issue”, drawing from a wide range of schools of thought; from Islamic and Ottomanist to liberal and socialist. Furthermore, as in Europe, from the 1960s onwards identity politics in the Middle East (e.g. Kurdish, Palestinian, Berber, and diverse Islamist as well as diasporic movements) witnessed a revival, compelling state actors and oppositional forces to redefine official state ideologies over the twentieth century. After all, political claims on behalf of minorities have frequently been claims not for separation (administrative or territorial) but for a more liberal politics—with implications for the majority as well. The debate on how the “fragments” of the Middle Eastern societies would fit within the respective “nations” did not close with the accession to political independence of their countries: it remains open today.

Aims of the workshop

We aim to set out a new, historically-aware research agenda on minority politics in the colonial and postcolonial Middle East. We encourage scholars of all levels, from doctoral students to established researchers, to submit abstracts addressing one or more of the following questions: What have been the local political, intellectual, or cultural endeavors to come up with a political contract or a sort of pluralism that would pave the way for a peaceful and egalitarian relationship between “majorities” and “minorities” in the colonial and postcolonial Middle East? To what extent were these endeavors fostered or, on the contrary, undermined by transnational and global dynamics? Can we clearly categorize the main defenders of a smooth accommodation of minority rights within broader nation-states? How did the minorities participate in the political debates about citizenship in their respective countries – or, in other words, how and to what extent did the minorities contribute to imagining the nation? What was the impact of “minority politics” on the “majority” discourse about citizenship? What have been the main obstacles to the peaceful accommodation between “minority” and “majority” groups in the postcolonial Middle East? How have the increasingly powerful transnational lobbies for the protection of minority rights affected both minority and state narratives in the last twenty years? What do other cases in the global south or Eastern Europe tell us about the Middle East experience? And what new sources, archival or other, can lead us to a deeper understanding of these questions?

Please send 250-word abstracts to Jordi Tejel (Jordi.Tejel@graduateinstitute.ch), and Benjamin Thomas White (b.t.white@bham.ac.uk) by 28 February 2013.

We plan to publish selected essays arising out of the workshop as an edited volume or special journal issue. The language of the conference will be English. Please note that travel and accommodation costs will be covered by the organizers.

Akdeniz İİBF Dergisi Édition spéciale sur L’Intégration européenne et l’Administration publique / Avrupa Bütünleşmesi ve Kamu Yönetimi üzerine Özel Sayı

Türkçe

Appel à contribution

Nous demandons aux scientifiques et universitaires intéressés de discuter avec nous sur l’intégration européenne et l’administration publique.

A l’occasion du 10ème anniversaire du Centre dÉtudes européennes (AKVAM) de l’Université Akdeniz à Antalya, une édition spéciale de la revue Akdeniz İİBF Dergisi; est prévue, publiée par la faculté de science économique et administrative.

Cette publication est une revue renommée qui jouit d’une grande réputation dans le domaine scientifique. Elle est peer-reviewed et est nommée par plusieurs index comme IBSS, EBSCO, EconLit.

Le sujet principal de cette édition est “L’Intégration européenne et l’Administration publique” ce qui peut être développé, par exemple, par des questions suivantes:

  • Comment l’administration publique au niveau national se transforme au cours du procès d’adhésion à l’UE?
  • Quels modèles d’organisation et quelles institutions y a-t-il au niveau communal, régional et national, qui s’occupe du procès d’adhésion à l’UE?
  • Quel changement peut-on observer de l’administration publique des états membres après leur adhésion à l’UE?
  • Quel est l’avenir de l’administration publique de l’UE pour un élargissement et un approfondissement sans difficulté et une bonne gestion de crise?

S’il vous plaît envoyez les articles par mail jusqu’au fin février.

Les articles pour l’édition spéciale de la revue Akdeniz İİBF Dergisi, prévu pour mai 2013, seront acceptés en turc, allemand, anglais et français.

Nous vous prions de nous contacter en avance si vous avez l’intention d’apporter une contribution à notre édition spéciale.

Si vous avez des questions n’hésitez pas de nous contacter par téléphone ou par mail.

Directives pour les auteurs

Contact

Nina Jehle nina.akvam@gmail.com TEL : 0090-242-310 6605


Makale Çağrısı

İlgi duyan araştırmacı ve akademisyenleri, Avrupa bütünleşmesi ve kamu yönetimi üzerine birlikte tartışmaya davet ediyoruz.

Akdeniz Üniversitesi Avrupa Birliği Araştırma ve Uygulama Merkezi’nin (AKVAM) 10. Kuruluş Yıldönümü nedeniyle İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Akdeniz IIBF Dergisi  Özel Sayısı’nın çıkartılması planlanmaktadır. Sözü geçen alan dergisi, bilimsel çevrelerde yüksek prestije sahiptir. Dergi, uluslararası Hakem Kurulu Sürecine tabidir ve IBSS, EBSCO, EconLit gibi uluslararası Indexler tarafından taranmaktadır.

Yukarıda sözü geçen Özel Sayı’nın konusu, „Avrupa Bütünleşmesi ve Kamu Yönetimi“dir. Dergide örneğin aşağıdaki ve benzer konular işlenebilir:

  • Aday ülkelerin ulusal kamu yönetimleri, AB’ye katılım sürecinde nasıl bir değişime uğramaktadırlar?
  • AB’ye katılım sürecini desteklemeye yönelik yerel, bölgesel ve ulusal düzeyde oluşturulan ne tür örgütlenme modelleri ve kurumlar bulunmaktadır?
  • AB’ye katılımından sonra üye ülkelerin kamu yönetimleri alanında ne gibi değişimler gözlenmektedir?
  • Sorunsuz bir genişleme, derinleşme veya başarılı bir kriz yönetimini sağlamak açısından AB’nin kamu yönetimini nasıl bir gelecek beklemektedir?

İstenen makalelerin 2013 Şubat ayının sonuna kadar teslim edilmesi gerekmektedir.

2013 Mayıs ayında tamamlanması planlanan Akdeniz İİBF Dergisi Özel Sayısı makaleleri dört dilde yazılabilir: Türkçe, İngilizce, Almanca ve Fransızca.

Yayın yapmayı planlamanız durumunda mail yoluyla bizi bilgilendirmenizi rica ediyoruz.

Sorularınız olması durumunda telefonla veya mail yoluyla bize ulaşabilirsiniz.

Yazarlara Duyuru

İletişim:

Veli Ercan CETINTÜRK derakvam@gmail.com TEL : 0090-242-310 1547

İsmail Cem KARADUT ikaradut@akdeniz.edu.tr TEL : 0090-242-310 6498

Journal of Ankara Studies Call for Papers / Ankara Araştırmaları Dergisi Makale Çağrısı

Vehbi Koç Vakfı Vehbi Koç ve Ankara Araştırmaları Merkezi (VEKAM), 2013 yılından itibaren, Ankara Araştırmaları Dergisi adıyla düzenli olarak Mayıs ve Kasım aylarında yılda 2 sayı çıkacak olan, disiplinlerarası nitelikte hakemli bir dergi yayımlayacaktır.  Derginin
ilk bölümünde, Ankara’yı merkez alarak hazırlanan özgün araştırma makaleleri  ikinci bölümünde ise bu kapsama giren görüş makaleleri yer alacaktır.

Başkentimizin bu konudaki büyük eksiğini kapatacak olan Ankara Araştırmaları Dergisi’nde hem Türkçe hem de İngilizce makalelere yer verilecektir. Dergimizin bu ilk sayısında makalelerinin yer almasını isteyen araştırmacılar sayfasından yayın ilkelerimiz, yazım kurallarımız ve diğer konular hakkında bilgi edinebilirler.

Derginin Mayıs 2013’te yayımlanacak ilk sayısında yer alacak makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2013 olarak belirlenmiştir.

Vehbi Koç and Ankara Research Center (VEKAM) will publish an interdisciplinary biannual referee journal called the Journal of Ankara Studies regularly in May and November as from 2013. The first part of the journal will contain original research articles centered around Ankara while the second part will feature opinion articles on this subject.
Journal of Ankara Studies will make up for the huge lack of research about the capital by publishing articles in both Turkish and English. Researchers who want to take part the first issue of the journal can be informed about the publishing guidelines, spelling rules and other kind of subjects from our website.
Deadline for the papers that will take place in the first issue of the journal is  March 15, 2013

12/12/12

Le 12-12-2012 à 12h, le ministère des Forêts et des Eaux va inaugurer 112 “équipements hydrauliques” dans tout le pays, qui représentent un investissement total de 16 milliards de LT. La plus importante des ces infrastructures est le barrage de Deriner sur le fleuve Çoruh, dans le département d’Artvin, à l’extrême nord-est du pays. Il s’agit du plus haut barrage de Turquie, avec 249 m. La magie des chiffres, des dates et les performances quantitatives continuent à représenter un carburant puissant de la rhétorique politique.

Kayseri

Türkçe çeviri

Novembre 2012

À partir de ce mois de novembre 2012, le présentoir de la bibliothèque de l’IFEA sera désormais périodiquement thématisé. Il servira de support à des présentations thématisées (sur des villes, des questions brûlantes, des problématiques, des auteurs….). Nous commençons cette série avec Kayseri, l’ancienne Césarée, seule ville d’Anatolie à compter aujourd’hui quatre universités (dont deux d’État).kayseri AG M

Kayseri, première étape de l’ouverture anatolienne de l’IFEA

1947 Kayseri Germir MÀ l’occasion de l’atelier d’architecture qui s’est tenu à Kayseri à l’initiative de l’École Nationale Supérieure d’Architecture de Strasbourg (ENSAS), de l’Université Erciyes de Kayseri et de la mairie de Strasbourg – et avec l’aide de l’ambassade de France à Ankara – l’IFEA était présent à Kayseri pour la séance de restitution des travaux des étudiants turcs et français. L’enjeu de l’atelier était celui de la réinsertion/réaffectation/restauration d’un ancien village périphérique – GERMİR; voir la carte de 1947 -, rattrapé en 1986 par la ville, au moment où celle-ci a été instituée en “Grande Ville” (Büyükşehir). Ce village était un village minoritaire jusqu’en 1922, comme celui de Tavlusun, plus célèbre, situé à proximité (on est sur une vallée d’orientation nord-ouest / sud-est, sorte d’incise dans le plateau, dont Germir serait la porte nord).
À cette occasion, il nous a été permis de constater que la mémoire d’Albert Gabriel était encore très vivante à Kayseri, ainsi que celle des archéologues ayant travaillé dans la région dans les années 1930 (comme Delaporte). La bibliothèque de l’IFEA possède ainsi des ouvrages importants sur Kayseri, qu’elle tient à mettre en valeur à cette occasion, des ouvrages de Gabriel à ceux d’Halil Eldem ou de Vacit İmamoğlu. Parallèlement à la coopération décentralisée Kayseri/Strasbourg qui suit son cours, des liens ont été établis avec le département de l’Aménagement de l’Urbanisme de la mairie de Kayseri